اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ هذا لَرِزقُنا ما لَه‌ُ مِن نَفادٍ (54)
محققا اينکه نحوه است هر آينه روزي دادن ما که نيست از براي او از بين رفتن و تمام شدن.
توضيح اينکه آنچه خداوند عنايت و تفضّل فرمايد صدق رزق، و روزي ميکند نفس ايجاد و خلق و افاضه حيات و ابقاء آن و ايمان و علم و عقل و اخلاق فاضله و اعمال حسنه و توفيق و تأييد و صحت و سلامت و ساير نعم الهيه ظاهريه و باطنيه دنيويه و اخرويه و هر چه تصور کني تمام رزق است مي‌گويي در دعا
(اللهم ارزقني ايمانا ثابتا و عقلا کاملا و لبا راجحا و عملا صالحا و علما نافعا و مالا کثيرا و ادبا بارعا و عمرا طويلا و خير الدنيا و الاخرة و اولادا متقين و ذرية و نعما باقية و حشرا مع النبيين و الشهداء و الصالحين و شفاعة مقبولة و دعاء مستجابا و حبا لاوليائک و بغضا لأعدائک و دخولا في جناتک و نجاة من عذابک و رضا بقضائک و صبرا علي بلائک.)
(إِن‌َّ هذا لَرِزقُنا) از ابتداء خلقت انوار مقدّسه و ارواح بندگان و عوالم علويه از لوح و قلم و عرش و کرسي و کرات جويه و سماوات، و ملائکه و عوالم سفليه و عالم آخرت و جنات عاليه و حور و قصور که ديگر ما لَه‌ُ مِن نَفادٍ ابد الاباد لا ينفذ ابدا و لا يزول خالدا فيها ابد الابدين و دهر الدّاهرين.
259