تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِکُمْ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا فَبِئْسَ الْقَرارُ (60)
قالُوا بَلْ أَنْتُمْ: گويند بلکه شما سزاواريد که در حق ما گوئيد، لا مَرْحَباً بِکُمْ: مرحبا مباد شما را، چه هم گمراه بوديد و هم گمراه کرديد ما را، زيرا: أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا: شما مقدم داشتيد عذاب را، يعنى موجب آن را براى ما. مراد آنکه شما ما را الزام نموديد به عقايد باطله، فَبِئْسَ الْقَرارُ: پس بد قرارگاهى است جهنم.
جلد 11 - صفحه 208
بعد زبان به نفرين گشوده: