1- سرلوحهى خوبىها، تقوا و سرلوحهى بدىها، طغيان و سرکشى است. «إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ- إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ»
2- طغيان عامل بد عاقبتى است. «لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ»
3- عذابهاى دوزخ متنوّع و گوناگون است. «وَ آخَرُ مِنْ شَکْلِهِ أَزْواجٌ»
4- در قيامت پيروان فساد، از پيشگامان خود تنفّر دارند. «أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا»
5- انسان، دوزخِ خود را از پيش مىفرستد. «قَدَّمْتُمُوهُ لَنا»
6- دعوت ديگران به گناه، سبب سلب مسئوليّت از گناهکار نيست. با اين که مىگويند: «أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا» شما اين عذاب را براى ما فراهم کرديد، ولى خودشان نيز در دوزخ گرفتارند.
جلد 8 - صفحه 121
7- در نظام تربيتى اسلام، تشويق و تهديد در کنار هم است. (آياتِ پاداش متّقين و کيفر طاغين)
8- کسانى که در دنيا و در مدار ايمان، به يکديگر دعا نکنند، در آخرت و در دوزخ به يکديگر نفرين خواهند کرد. «رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا»
9- تنها دعايى که از دوزخيان مستجاب مىشود، دعاى افزودن عذاب براى پيش کسوتان کفر است. «فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً» «لِکُلٍّ ضِعْفٌ» «1»
10- ردّ و بدل کردن ناسزا يکى از برخوردهاى دوزخيان است. (گروهى مىگويند: «لا مَرْحَباً بِکُمْ» ولى جواب مىشنوند: «بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِکُمْ»)