1- از عاقبت لجاجت، جسارت، بىادبى و توقّعات نابجاى گذشتگان، عبرت بگيريد. «لَنْ نُؤْمِنَ ... فَأَخَذَتْکُمُ»
2- براى گروهى منطق و استدلال و موعظه کافى است، ولى براى گروهى قهر و غلبه لازم است. «فَأَخَذَتْکُمُ»
3- اگر خداوند نيست تا او را ببينيد، امّا آثار او که ديدنى است. چرا با ديدن آنها ايمان نمىآوريد. «فَأَخَذَتْکُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ»