تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما کانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلى إِذْ يَخْتَصِمُونَ (69)
بعد از آن در اثبات نبوت فرمايد:
ما کانَ لِي مِنْ عِلْمٍ: نبود مرا قبل از اين زمان هيچ علمى، بِالْمَلَإِ الْأَعْلى:
به ساکنان ملکوت اعلى، إِذْ يَخْتَصِمُونَ: وقتى که گفت و شنيد مى‌کردند. مراد آنکه وقتى مخاطبه آدم و ملائکه واقع شد و گفتگوى ابليس در مقام امر به سجده.
جلد 11 - صفحه 211
بيان:
اين کلام در مقام اثبات نبوت باشد که دليلى از اين روشنتر نيست که الحال قصه ملأ اعلى و گفتگوى ايشان بيان مى‌کنم بر وجهى که در کتب متقدمه مذکور است بى‌مطالعه کتابى و استماع استادى، پس از اين معلوم مى‌شود که اين اخبار از عالم قدس بواسطه جبرئيل به من نازل شده، و اگر بالفرض پيغمبر خدا نبودم وحى به من نازل نشدى که خبر دهم شما را از قصه ملائکه و آدم و ابليس؛ بنابراين مسلم شد که: