«قهار» به معناى قدرت قاهره‌اى است که همه‌ى قدرت‌ها، مقهور و محکوم او هستند.
در روايات مى‌خوانيم که: «نَبَأٌ عَظِيمٌ» علىّ بن ابى‌طالب است و خود حضرت فرمود: «انا النبأ العظيم» «1» چنانکه در دعاى ندبه نيز خطاب به حضرت مهدى عليه السلام مى‌گوييم: «يا بن النباء العظيم»
اين معنا با ضمير «هُوَ» که در مورد انسان به کار مى‌رود، نه اشيا، سازگارتر است.
مراد از «ملا اعلى» همان «افق اعلى» است که در سوره‌ى نجم مى‌خوانيم: «وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى» و هدف معراج، بالا بردن سطح علمى پيامبر بود. «لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا»
بنابراين شايد آيات مذکور اين مطلب را دنبال مى‌کنند که:
اى پيامبر! به مردم بگو: علىّ بن ابيطالب خبر بزرگى است که برخى از شما مسلمانان از او
«1». کافى، ج 8، ص 30.
جلد 8 - صفحه 124
اعراض مى‌کنيد (و به سراغ ديگرى مى‌رويد).
من از عالم بالا بى‌خبر بودم آنگاه که مردم بر ولايت او مخاصمه مى‌کردند ولى در سفر معراج، امامت على بن ابيطالب مطرح و تثبيت شد و فکر نکنيد امامت او نظر شخصى من است، هر چه هست وحى الهى است.
البتّه اين معنا با استمداد از روايات متعدّد و رهنمود تفسير اطيب‌البيان استفاده شد ولى تفاسير ديگر اين آيه را مقدّمه‌ى آيات بعد در مورد آفرينش آدم دانسته‌اند.