تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يس «1»
يس در اين کلمه مبارکه وجوهى است:
1- در معانى الاخبار- از حضرت صادق عليه السلام: اما «يس» اسمى است از اسماء پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله، معنايش (ايها السامع الوحى) اى شنونده وحى «1».
2- در خصال- محمد بن مسلم از حضرت باقر عليه السلام، فرمود:
بدرستى که رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را ده اسم است پنج اسم آن در قرآن است: محمد، احمد، عبد اللّه، يس، نون. و اما آنها که در قرآن نيست: فاتح، خاتم، کاف، المقفى، المعاشر. «2» 3- يس، به لغت طىّ معنى اويا انسان است.
4- در مجالس- از حضرت امير المؤمنين عليه السلام در آيه «سلام على آل ياسين» فرمود: (يس) حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله، و مائيم آل محمد. «3» 5- نزد بعضى (سين) اشاره است به سويت اعتداليه حضرت «يا سيد الاولين و الاخرين».