پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند نسبت به مخالفان، عزيز و نسبت به اولياى خود رحيم است. «الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ» «1». هود، 56. جلد 7 - صفحه 520 2- سرچشمه‌ى نزول قرآن، قدرت و رحمت است و کسى که به آن تمسک کند به عزّت و رحمت مى‌رسد. «تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ» 3- انذار، هدف بعثت انبيا است. «لِتُنْذِرَ» 4- انذار يک سنّت الهى است‌ «ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ» (گرچه با وجود آن باز هم مردم غافل بمانند.) 5- اساس و پايه تبليغ و انذار بايد تعاليم قرآن باشد. «تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ لِتُنْذِرَ» 6- حتّى هشدارهاى قرآن برخاسته از رحمت و مهر خداست. «الرَّحِيمِ لِتُنْذِرَ»