تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلاَّ اللَّهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ (62)
ترجمه
همانا اين هر آينه آن قصه حق است و نيست هيچ خدائى مگر خدا و همانا خدا هر آينه اوست داراى عزت و حکمت..
تفسير
اشاره است بقصه حضرت عيسى و مريم و آنکه آنچه در اين باب بيان شده راست و درست و مطابق با واقع و حق است جاى شبهه و جدال و محاجه نيست و با اين وصف اگر کسى در مقام عناد و لجاج باشد و احتجاج نمايد معاند و مجادل و شکاک است و اينکه من زائده که مفيد استغراق است بر کلمه آله داخل شده براى تأکيد در رد نصارى است که قائل بسه خدا شدهاند و کسى نيست که در قدرت تامه و حکمت بالغه مانند خدا باشد تا با او شريک شود و جمعا آيه شريفه به نظر حقير مفيد تأکيد و تقرير مطالب گذشته است که در خاتمه کلام مناسب است.