اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
اتَّبِعُوا مَن لا يَسئَلُکُم أَجراً وَ هُم مُهتَدُون‌َ «21»
متابعت کنيد کسي را که از شما مطالبه اجر رسالت نميکند و آنها هدايت شدگان هستند.
جلد 15 - صفحه 60
(مسئله) در شريعت مطهره اجرت بر واجبات و اجرت بر محرّمات حرام است مثل اينکه اجرت بگيرد بر تعليم احکام واجبه يا بر تحصيل علم واجب يا بر تطهير مساجد و مشاهد و قرآن يا بر جهاد در راه دين يا اقامه صلوة و صوم و امر بمعروف و نهي از منکر و ساير واجبات شرعيّه چه واجب عيني باشد يا کفايي، تعييني يا تخييري و اوجب واجبات هدايت و ارشاد است بالاخص بر پيغمبران که مأمور به ابلاغ هستند و هم- چنين اجرت بر حرام، رقّاص براي رقص و مغنّي براي غنا و بر تعمير آلات لهو و لعب مثل آلات قمار و ساز و صنعت آنها و بسيار ديگر که امروز معمول بازار اسلاميست لذا انبياء گوشزد امّت ميکردند که لا أَسئَلُکُم عَلَيه‌ِ أَجراً إِن أَجرِي‌َ إِلّا عَلَي اشکال اولا چرا پيغمبر اسلام با تصريحاتي که در قرآن دارد که من از شما اجر نميخواهم چرا يک سهم از خمس را براي خود قرار داد و همچنين انفال را و قطايع ملوک را و ثانيا چرا محبّت و مودّت ذي القربي را اجر رسالت خود قرار داده که فرمود در قرآن قُل لا أَسئَلُکُم عَلَيه‌ِ أَجراً إِلَّا المَوَدَّةَ فِي القُربي شوري آيه 22.
(جواب) امّا مسئله خمس و انفال و قطايع ملوک حقّي است که خداوند براي او قرار داده مثل زکات که حق فقرا است و مثل يک سهم خمس که حق خود قرار داده، هيچکدام اينها بعنوان اجر نيست و مثل حق واجب النّفقه و حق ميراث و باب کفّارات و امثال اينها بعنوان اجر نيست. و اما مودّة ذي القربي براي تحقق ايمان است و نفع آن عايد خود آنها ميشود چنانچه ميفرمايد ما سَأَلتُکُم مِن أَجرٍ فَهُوَ لَکُم إِن أَجرِي‌َ إِلّا عَلَي اللّه‌ِ سبأ آيه 46.
اتَّبِعُوا مَن لا يَسئَلُکُم أَجراً وَ هُم مُهتَدُون‌َ اينها هدايت شدگان هستند خدا آنها را هدايت و ارشاد فرموده و مقام نبوّت و رسالت به آنها عنايت کرده و مأموريت داده آمده‌اند براي هدايت شما.