اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما لِي‌َ لا أَعبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَ إِلَيه‌ِ تُرجَعُون‌َ «22»
و چه ميشود مرا که عبادت نکنم آن خداوندي را که مرا ايجاد فرمود و بسوي او است برگشت شما.
وَ ما لِي‌َ چه دليل و برهان منطقي داريد که من اصنام شما را بپرستم و
جلد 15 - صفحه 61
دست از توحيد بردارم.
لا أَعبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي فطر بمعني خلق و ايجاد و اختراع است ابتداء که مي‌گويي: الحَمدُ لِلّه‌ِ فاطِرِ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ فاطر آيه 1 يعني پديد آورنده، چرا من عبادت نکنم آن خدايي را که مرا از کتم عدم بعرصه وجود آورده و تحوّلاتي پيدا کردم از نطفه و علقه و مضغه و لحم و عظم و اعضاء و جوارح و قوا و عقل و رشد که آن به آن افاضه وجود ميکند مثل شعله آتش که آن به آن فاني ميشود و وجود ديگري پيدا ميکند و مثل حرکت که هر آني در حرکت دوري در يک نقطه است ولي چون متّصل به يکديگر است تشکيل دايره ميدهد (هر نفسي که فرو ميرود ممدّ حيات است و چون بر مي‌آيد مفرّح ذات پس در هر نفسي دو نعمت موجود و بر هر نعمتي شکري واجب:
از دست و زبان که بر آيد || کز عهده شکرش بدر آيد)
وَ إِلَيه‌ِ تُرجَعُون‌َ فرداي قيامت باز گشت تمام خلايق بسوي او است.
إِنّا لِلّه‌ِ وَ إِنّا إِلَيه‌ِ راجِعُون‌َ براي پاداش عمل و جزاي کردار البتّه شما برميگرديد و زنده ميشويد و بعقوبت شرک و کفر و اعمال زشت و کردارهاي بد خود گرفتار خواهيد شد و اگر ايمان بياوريد و اقرار بوحدانيت او کنيد و تصديق انبياء او را کنيد و دست از شرک و کفر و معاصي برداريد در بازگشت خود سعادتمند ميشويد و جزاي خير بشما خواهد داد