1- کسانى که در برابر آفريدگار خود بندگى نکنند در دادگاه وجدان محکومند. «وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ»
2- يکى از راههاى دعوت ديگران، بيان اعتقادات منطقى خود است. ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي ...
3- توجّه به مبدء و معاد سرچشمه‌ى بندگى است. «فَطَرَنِي وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»
4- مقايسه، از بهترين راههاى آموزش است. خدا مرا آفريده، ولى بت‌ها برايم ذرّه‌اى فايده ندارند. «فَطَرَنِي- لا تُغْنِ عَنِّي شَفاعَتُهُمْ»
5- سختى‌هايى را که انسان مى‌بيند، با اراده خداوند و در مدار رحمت اوست.
«إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ»
6- براى توجّه به خداوند، کافى است شرايط سخت و فوق العاده را در پيش خود
«1». تفسير نمونه.
«2». تفاسير مجمع البيان و نورالثقلين.
جلد 7 - صفحه 533
مجسّم سازيم. «إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ»
7- براى جريحه‌دار نکردن عواطف مردم، از خود مثال بزنيم. إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ ...
8- بهترين راه دعوت، دعوت عملى است. «إِنِّي آمَنْتُ»
9- شهادت در راه حمايت از رهبر آسمانى و امر به معروف سابقه‌اى بس طولانى دارد. «قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ»
10- ميان شهادت و بهشت فاصله‌اى نيست. «قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ»
11- مردان خدا حتّى بعد از مرگ و شهادت نيز در فکر زنده‌ها هستند. «يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ»
12- حيات و بهشت برزخى قبل از بهشت موعود است. «قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ»
13- شهادت سبب مغفرت است. «بِما غَفَرَ لِي»
جلد 7 - صفحه 534
جزء «23»