تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ وَ ما کُنَّا مُنْزِلِينَ «28»
بعد از آن عاقبت امر قوم را فرمايد:
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ: و نازل نفرموديم بر قوم حبيب، مِنْ بَعْدِهِ: بعد از کشته شدن حبيب، مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ: هيچ لشگرى از آسمان براى هلاک ايشان، وَ ما کُنَّا مُنْزِلِينَ: و نيستيم ما نازل کننده لشگر براى کافران، يعنى در حکمت و مصلحت صحيح نيست که براى هلاک اهل کفر و شرک لشگر فرستيم، چه کفار خوار و بىمقدارترند از آنکه براى آنها لشگر فرستاد، بلکه در حيطه قدرت ما مىباشند و نزول ملائکه در جنگ بدر براى تعظيم حضرت نبوى صلى اللّه عليه و آله بود.