1- در تغذيه نقش اول با حبوبات و دانههاست و سپس ميوهها. أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا ...
جَعَلْنا فِيها جَنَّاتٍ
2- وظيفه انسان در برابر نعمتها، معرفت و شکر است. (خداوند زمين مرده را
جلد 7 - صفحه 538
زنده مىکند و گياهان و ميوهها را در دسترس قرار مىدهد تا انسان بخورد و شکر کند.) لِيَأْکُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ ... أَ فَلا يَشْکُرُونَ
3- توليد فرآوردههاى مختلف از ميوهها، مورد پذيرش قرآن است. «وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ»
4- بيان نعمتها، سبب ايجاد روح شکرگزارى در انسان است. «أَ فَلا يَشْکُرُونَ»