برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 37)- هر یک از خورشید و ماه آیتی هستند: در اینجا بخش دیگری از نشانههای عظمت خدا را در جهان هستی بیان میکند.
نخست میفرماید: «شب برای آنها آیه و نشانهای است» از عظمت خدا (وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ).
در حالی که نور آفتاب همه جا را فراگرفته و سپاه ظلمت به عقب رانده شده «ما نور آفتاب و روز را از آن بر میداریم، ناگهان تاریکی همه آنها را فرا میگیرد» (نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ).
دقت در این تعبیر این نکته را بازگو میکند که طبیعت اصلی کره زمین تاریکی است، نور و روشنایی صفتی است عارضی که از منبع دیگری به او داده میشود، همچون لباس که بر تن کسی بپوشانند که هرگاه آن لباس را بیرون آورد رنگ طبیعی تن آشکار میشود!