تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ کانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ (46)
جلد 11 - صفحه 83
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ: و نيامد ايشان را هيچ آيتى، مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ: از آيات پروردگارشان که قرآن و ساير معجزات و دلايل توحيد است، إِلَّا کانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ: مگر که بودند از آن آيات و تأمل در آن روى گردندگان. گويا فرمايد: هر گاه ايشان را از عذاب مىترسانيدند اعراض مىکردند از جهت عناد و انکار.