تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنْ کانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ (53)
إِنْ کانَتْ: نبود اين واقعه و حادثه، إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً: مگر يک فرياد که نفخه اخيره است. اين کلام دالست بر سهولت بعث نزد حق تعالى، يعنى به مجرد نفخه زنده مى‌شوند. فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ: پس آنگاه ايشان جمع شده، لَدَيْنا مُحْضَرُونَ: نزد ما حاضر شدگانند، يعنى جميع خلق اولين و آخرين جمع کرده شوند در عرصه قيامت و در موقع حساب بازداشته.