1- خداوند، سبب سوز و سبب ساز است. دهانى را که وسيله سخن گفتن است مىبندد و دست و پا را وسيلهى سخن گفتن قرار مىدهد. نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَ تُکَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ ... أَرْجُلُهُمْ
2- معاد، جسمانى است. «تُکَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ»
3- در قيامت اعضاى بدن، تابع اراده انسان نيست. «تُکَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ»
4- قوىترين گواه در دادگاه، اقرار و اعتراف عامل جرم است. «تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ»
5- اعضاى بدن داراى نوعى درک و شعورند که مىتوانند در قيامت شهادت دهند. «تُکَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ»
«1». اسراء، 36.
«2». سجده، 20.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 553