1- عمر به دست خداست. «نُعَمِّرْهُ»
2- سنّت خداوند بر آن است که پيرى همراه با شکستگى باشد. «نُعَمِّرْهُ نُنَکِّسْهُ» گرچه آثار عمر طولانى به دست خداست. آن جا که خداوند اراده کند، افرادى مثل نوح و مهدى عليهما السلام عمر طولانى مىکنند و شکسته هم نمىشوند.
4- انسان هم بايد به فکر از دست رفتن نعمتها باشد. «لَطَمَسْنا، مسخنا» و هم به فکر ضعيف شدن آنها. «نُنَکِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَ فَلا يَعْقِلُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 555