پیام‌های تفسیر نور

1- در قرآن، سخن از نفى ارزش شعر نيست، بلکه سخن از نفى شعر از پيامبر است. «وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ» 2- خداوند از تهمت به انبيا دفاع مى‌کند. «وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ» 3- ندانستن شعر به ارشاد مبلّغ ضررى نمى‌زند. «وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ» 4- رشدهاى نابجا و فضاهاى فرهنگى غلط شما را متزلزل نکند. (در زمان پيامبر مسأله شعر جايگاهى بيش از متعارف داشت و شعر و شاعرى در رأس امور بود. اين آيه ابّهت آن را شکست.) «وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ» 5- طبع شعر از سوى خداوند است. «وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ» 6- معلّم، پيامبر خداست. «عَلَّمْناهُ» 7- هر علمى براى هر کس سزاوار نيست. «وَ ما يَنْبَغِي لَهُ» 8- تا از تخيّلات و موهومات شاعرانه تخليه نشويم، روح ما ظرف معارف الهى قرار نمى‌گيرد. وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ ... إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ‌ 9- قرآن، مايه‌ى تذکّر و يادآورى است. «إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ» 10- قرآن، کلامى روشن و قابل فهم و استدلال است. «قُرْآنٌ مُبِينٌ»