اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَالتّالِيات‌ِ ذِکراً «3»
پس تلاوت کنندگان ذکر.
اينکه جمله نيز عموم دارد شامل تلاوت آيات شريفه قرآن ميشود چون مکرر گفته‌ايم که يکي از اسامي قرآن ذکر است و شامل ميشود کساني را که دائما لسان
جلد 15 - صفحه 116
آنها بذکر پروردگار است که ميفرمايد يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا اذکُرُوا اللّه‌َ ذِکراً کَثِيراً وَ سَبِّحُوه‌ُ بُکرَةً وَ أَصِيلًا (احزاب آيه 41) و ميفرمايد فَإِذا قَضَيتُم مَناسِکَکُم فَاذکُرُوا اللّه‌َ کَذِکرِکُم آباءَکُم أَو أَشَدَّ ذِکراً (بقره آيه 196) و ميفرمايد وَ اذکُرُوا اللّه‌َ فِي أَيّام‌ٍ مَعدُودات‌ٍ (بقره آيه 199) و غير اينها و همچنين شامل ميشود کساني را که بندگان خدا را متذکر ميکنند و آنها را بياد خدا و دين و آخرت مياندازند که القاء ذکر ميکنند چنانچه ميفرمايد فَالمُلقِيات‌ِ ذِکراً (مرسلات آيه 5).