تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلاَّ مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ «10»
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ: مگر آنکه از آنها دريابد کلام ملائکه را يک ربودن، يعنى بدزدد يک سخن را از ايشان، فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ: پس از پى در آيد او را آتشى درخشنده و سوزنده، يا ستاره روشن که نور او بر او ريزان و او را محترق يا متأذى سازد. چون شياطين خلق آنها از آتشى است مشوب به اجزاء هوائيه نه از آتش خالص، پس آتش صرف در او تأثير کند و آتش قوى آتش ضعيف را مستهلک سازد و نابود کند.