تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) بَلْ عَجِبْتَ وَ يَسْخَرُونَ «12» حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله گمان مى‌نمود هر که قرآن را بشنود ايمان آورد، چون مشرکان به استماع قرآن زبان استهزاء و سخريه گشودند حضرت از اين حال متعجب شد؛ اين آيه آمد: بَلْ عَجِبْتَ‌: بلکه نه چنانست که ايشان مطيع شوند، تعجب نمودى از ايمان نياوردن به قرآن، وَ يَسْخَرُونَ‌: و حال آنکه ايشان سخريه مى‌کنند به آن، يا تعجب نمودى با وجود قدرت الهى بر اعاده خلق، چرا کفار مکه انکار قول تو کنند در بعث و حشر و حال آنکه آنها افسوس دارند از تعجب تو.