اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا رَأَوا آيَةً يَستَسخِرُون‌َ «14»
و موقعي که مشاهده کنند آيه‌اي را مسخره ميکنند.
آيه معجزه است چه آيات شريفه قرآن باشد چه معجزات صادره از پيغمبر اکرم باشد استهزاء و سخريّه ميکنند اما معجزات را حمل بسحر ميکنند و قرآن مجيد را افتراء ميپندارند و پيغمبر را سخريه ميکنند و اينکه يک نوع عقوبتي دارد فوق شرک و کفر آنها که اگر ايمان نميآوردند و بهمان شرک و کفر و ضلالت خود
جلد 15 - صفحه 126
باقي بودند اينکه اندازه عقوبت نداشتند اينست که ميفرمايد وَ نُنَزِّل‌ُ مِن‌َ القُرآن‌ِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنِين‌َ وَ لا يَزِيدُ الظّالِمِين‌َ إِلّا خَساراً اسراء آيه 84 و ميفرمايد فِي قُلُوبِهِم مَرَض‌ٌ فَزادَهُم‌ُ اللّه‌ُ مَرَضاً وَ لَهُم عَذاب‌ٌ أَلِيم‌ٌ بِما کانُوا يَکذِبُون‌َ بقره آيه 9.
(توضيح کلام) اينکه اگر اينکه مشرکين و کفار و ضالين و خلفاء جور بهمان شرک و کفر و ضلالت و غصب خلافت خود قناعت ميکردند و متعرض انبياء و خلفاء حقه و مؤمنين نميشدند و اينکه همه نسبتهاي ناروا بانبياء و ائمه هدي و مؤمنين نميدادند و اينکه مقدار اذيت و آزار و ظلم به آنها نميکردند، همان عذاب شرک و کفر و ضلالت و غصب خلافت را داشتند لکن چون متعرض اينها شدند و اينکه نسبتهاي ناروا را دادند و اينکه همه ظلم و اذيت بآنها کردند عقوبت آنها اگر بگوئيم هزار هزار برابر شده کم گفته‌ايم بخصوص بکساني که هيچگونه طرفيتي با آنها نداشته مثل صديقه طاهره و ائمه هدي که در تقيه بودند و گوشه خانه نشستند مثل زين العابدين و بقيه ائمه طاهرين مع ذلک آنها را حبس و زنجير و قتل و ساير اذيتها بآنها روا داشتند اللهم العنهم لعنا دائما و عذبهم بأشدّ عذابک.