تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّهُمْ کانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلاَّ اللَّهُ يَسْتَکْبِرُونَ (35)
إِنَّهُمْ کانُوا: بدرستى که ايشان بودند کسانى که، إِذا قِيلَ لَهُمْ: وقتى گفته شود مر ايشان را، لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ: کلمه توحيد که لا اله الا اللّه است، يَسْتَکْبِرُونَ: تکبر و سرکشى مىکردند از گفتار و قبول آن، يا ايمان نمىآوردند به داعى آن که پيغمبر باشد.