تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ لَوْ يُضِلُّونَکُمْ وَ ما يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ (69)
ترجمه
دوست داشتند گروهى از اهل کتاب که گمراه کنند شما را و گمراه نميکنند مگر خودشان را و ادراک نميکنند..
تفسير
طايفه از اهل کتاب که يهود بودند ميخواستند بلطايف الحيل حذيفه و عمار و معاذ را يهودى کنند غافل از آنکه آنان در مهد تربيت حضرت رسول (ص) و امير المؤمنين (ع) تربيت شده و بطورى راسخ در ايمانند که آرزوى محال است کفر آنها و غافل از آنکه نتيجه اين اضلال عايد خود آنها ميشود که عذاب آنها مضاعف و تيرگى قلب آنها زيادتر ميگردد يا آنکه غافل بودند از آنکه آنها امثال خودشان را که پايه عقايدشان مبنى بر اصل محکمى نيست ميتوانند اضلال نمايند نه امثال اين بزرگان را و منشأ اين غفلت عدم شعور و ادراک عود ضرر اضلال است بخودشان.