اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّکُم لَذائِقُوا العَذاب‌ِ الأَلِيم‌ِ (38)
بدرستي که شما مشرکين هر آينه ميچشيد عذاب دردناکي را.
عذابهاي الهي تمام اليم و دردناک است و لکن مکرر گفته‌ايم که عذابها شدت و ضعف دارد مثلا امراضي که بانسان متوجه ميشود در دنيا تمامش الم است و درد دارد و لکن شدت و ضعف بسياري دارد و همچنين بلاهايي که متوجه انسان ميشود آنهم شدت و ضعف زيادي پيدا ميکند هر چه مرض شديدتر باشد الم و دردش بيشتر است هر چه بلا سخت‌تر باشد آلامش زيادتر ميشود و بهمين قياس مقايسه کن عذابهاي آخرت را هر چه امراض روحي زيادتر شد مثل شرک و کفر و ضلالت و معصيت و ظلم و صفات خبيثه و طغيان و عناد و عصبيت و ساير امراض روحي که ميفرمايد فِي قُلُوبِهِم مَرَض‌ٌ فَزادَهُم‌ُ اللّه‌ُ مَرَضاً وَ لَهُم عَذاب‌ٌ أَلِيم‌ٌ بِما کانُوا يَکذِبُون‌َ بقره آيه 9 و در ذيل آيه شريفه در مجلد اول اينکه تفسير صفحه 363 الي 372 شرح اينکه آيه شريفه شده مراجعه فرمائيد بنا بر اينکه مي‌گوييم اينکه مشرکين زمان حضرت رسالت علاوه بر عذاب شرک و کفر و تکذيب پيغمبر اکرم در دوره جاهليت چه معاصي بزرگ داشتند يک قسمت زنا چه اندازه رواج داشت که افتخار ميکردند به اينکه ذوات الاعلام بودند دخترها را زنده زير گور ميکردند خون ريزي در ميان آنها دوام داشت بعلاوه اذيت و ظلم‌هايي که به حضرت رسالت و گروندگان باو روا داشتند چه مادامي که در مکه بود و چه در طائف و چه پس از هجرت بمدينه جنگ‌ها مثل بدر حنين احزاب احد لذا ميفرمايد إِنَّکُم لَذائِقُوا العَذاب‌ِ الأَلِيم‌ِ.
147