«نزل» به پذيرايى از مهمان، هنگام نزول و ورود گفته مىشود.
«زقوم» گياه زهردارى است که در باديهها مىرويد و اگر برگش کنده شود از جاى آن شيرهاى بيرون مىآيد که به هر جاى بدن برسد ورم مىکند. در سورهى دخان آيهى 43 مىفرمايد: «إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِيمِ کَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ کَغَلْيِ الْحَمِيمِ» زقوم، خوراک گناهکاران است که مثل فلز گداخته در درون آنان جوشان است، همچون جوشيدن آب داغ.