تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّا جَعَلْناها فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ (63) إِنَّا جَعَلْناها: ما قرار داديم درخت زقوم را که طعام اهل جهنم است، فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ‌: ابتلا و امتحان در دنيا براى ستمکاران تا انکار ايشان آن را مزيد بر عقاب آنها باشد، و بدانند ذات قادر متعال که تمام اشياء در حيطه تصرف و اراده او است البته قدرت دارد که شجره‌اى از جنس آتش در جهنم بروياند براى کفار. ابن الزبعرى صناديد قريش را گفت: اين شخص مى‌ترساند ما را به زقوم، و آن به لغت بربر و افريقيه مسکه و خرما باشد. ابو جهل برخاست و اکابر عرب را به خانه برد و کنيزان را گفت: «زقينا» ما را زقوم ده. کنيز زبده و خرما آورد، أبو جهل گفت: بخوريد زقومى است که پيغمبر ما را مى‌ترساند. «1» خداى متعال آيه نازل فرمود: زقوم آن نيست که ايشان گمان مى‌برند: