تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) طَلْعُها کَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ (65) طَلْعُها: ميوه آن درخت يا خوشه آن، کَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ‌: گوئيا که آن سرهاى شياطين است در تناهى کراهت و قبح منظر. نکته: اين تشبيه تخييلى است، چه شيطان شرّ محض است در طبايع مرکوز «1» مجمع البيان ج 4 ص 446- 445. جلد 11 - صفحه 125 شده که زشت صورت و کريه منظر است، و لذا هر صورتى که کريه و قبيح است شيطان تشبيه مى‌کنند و صورت آن را به اقبح وجهى تصوير کنند. و گويند در ميان عرب درختى است که آن را «استن» گويند و ثمره آن به غايت کريه و قبيح است و آن را «رءوس الشّياطين» نامند، حق تعالى زقوم را تشبيه به آن فرمود.