پیام‌های تفسیر نور

1- دوزخيان نيز همچون بهشتيان، خوردنى و آشاميدنى دارند، امّا نه تنها لذيذ و دلپسند نيست بلکه بد شکل و بد مزه و آزار دهنده است. کَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ‌ ... لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ‌ 2- براى دورى از غذاهاى دوزخى نه راه فرارى است و نه راه طفره. لَآکِلُونَ‌ ... فَمالِؤُنَ‌ 3- دوزخيان به قدرى گرسنه هستند که از بدترين غذا شکم خود را پر مى‌کند. «فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ» 4- عذاب‌هاى قيامت مقطعى نيست، بلکه دوزخ قرارگاه ابدى است. «ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ» (شايد دوزخيان را براى خوراندن و نوشاندن زقّوم و حَميم به جايى مى‌برند و دوباره آنها را به محلّ اول برمى‌گردانند.) «1». يوسف، 31. تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 36