1- تقليد کورکورانه و پيروى از نياکان در افکار و رفتار نادرست، تحت هر عنوان که باشد، پذيرفتنى نيست. أَلْفَوْا آباءَهُمْ ضالِّينَ ... عَلى آثارِهِمْ يُهْرَعُونَ
2- بدترين نوع تقليد آن است که با علم و آگاهى از انحراف، از منحرفان تقليد کنيم. «أَلْفَوْا آباءَهُمْ ضالِّينَ»
3- عقائد باطل نياکان بر نسل آينده اثرگذار است. «آباءَهُمْ ضالِّينَ»
4- خودباختگى در برابر آداب و رسوم باطل نياکان، ممنوع است. ( «يُهْرَعُونَ» به معناى کشانده شدن قهرى و بدون اختيار است.)
5- ميراث فرهنگى نياکان، همه جا و هميشه قابل ستايش نيست. «عَلى آثارِهِمْ يُهْرَعُونَ»
جلد 8 - صفحه 37
6- در فضاى انحراف، مهم‌ترين وظيفه هشدار است. خداوند در ميان امت‌هاى گمراه، هشدار دهندگانى فرستاده است. ضَلَّ قَبْلَهُمْ ... أَرْسَلْنا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ
7- خداوند اتمام حجّت مى‌کند. «أَرْسَلْنا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ»
8- اکثريّت فاسد جامعه، دليل بر رها کردن افراد مستعد هدايت نيست. ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَکْثَرُ الْأَوَّلِينَ ... أَرْسَلْنا فِيهِمْ
9- تاريخى را مطالعه کنيم که مايه‌ى رشد و عبرت باشد. «فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ» ما مأمور به تأمّل و انديشه در سرنوشت کافران لجوج و متعصّب هستيم.
10- با وجود اکثريّت فاسد، مى‌توان بنده خدا بود و در جامعه‌ى فاسد هضم نشد.
«إِلَّا عِبادَ اللَّهِ»
11- عبادت خدا سبب دريافت الطاف ويژه است. «عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»
12- اخلاص در عبادت، مايه‌ى نجات از بدعاقبتى است. «کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»
13- تنها بندگان خالص الهى هشدارهاى انبيا را جدّى مى‌گيرند. «فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»