تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْها لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ (67) ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْها: پس بدرستى که براى ايشان است برخوردن آن شجره، لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ‌: آميختنى است از آبى که به غايت گرم باشد آن را آميخته کنند به «غساق» و «صديد» و به خورد ايشان دهند. چون آن آب را نزديک دهن‌ «1» مجمع البيان ج 4 ص 446. جلد 11 - صفحه 126 آرند تا بخورند، گوشت صورت ايشان پخته شود از شدت حرارت، چنانچه فرمايد: «يشوى الوجوه» «1» و چون به شکم آنها رسد امعاى ايشان پاره پاره شود چنانچه فرمايد: «فقطع امعائهم» «2»