اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذ جاءَ رَبَّه‌ُ بِقَلب‌ٍ سَلِيم‌ٍ (84)
زماني که توجه کرد بپروردگار خود با قلب سالم.
سلامتي قلب اينست که هيچ گونه مرض در قلب نباشد که در حق منافقين ميفرمايد در سوره بقره آيه 9 فِي قُلُوبِهِم مَرَض‌ٌ فَزادَهُم‌ُ اللّه‌ُ مَرَضاً امراض قلبيه بسيار است و هر يک از امراض شدت و ضعف دارد نظير امراض بدنيه که بسيار است و شدت و ضعف دارد يک قسمت امراض قلبيه راجع بعقائد فاسده است از شرک و کفر و عناد و ضلالت و بدعت در دين و انکار ضروري و بالجمله فقدان ايمان و يک قسمت اخلاق رذيله و صفات خبيثه و ملکات قبيحه که در علم اخلاق متعرض هستند که حدود هشتاد صفت خبيثه داريم و يک قسمت معاصي و ارتکاب محرمات کوچک و بزرگ که هر يک آنها يک مرض است براي قلب و يک نقطه سياه است که در قلب احداث ميشود و ضعف ايمان مياورد و يک قسمت از امراض قلبي حدوث شک و سهو و نسيان و غفلت و فراموشي و شبهه و شک و وهم و امثال اينها است و يک قسمت خيالات فاسده و خطورات قلبيه و وساوس شيطانيه و قلب سليم آنست که از کليه اينکه امراض خالي باشد حتي شيطان راه بقلب آن نداشته باشد و اينکه مقام معصومين است بلکه فوق عصمت است.
إِذ جاءَ ابراهيم.
رَبَّه‌ُ يعني رو بخدا رفت و متوجه او شد حتي صرف توجه از غير خدا نمود حتي از جان و مال و هر چه موجب علاقه بغير خدا ميشود.
بِقَلب‌ٍ سَلِيم‌ٍ از جميع امراض مذکوره.
168