تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ (94)
چون قوم از عيدگاه برگشتند به بتخانه آمدند و صورت حال را مشاهده کردند، گفتند اين فعل که باشد. بعضى گفتند اين کار ابراهيم است که هميشه مذمت الهه ما مى‌نمود:
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ: پس روى آوردند بسوى او در حالتى که شتاب مى‌کردند و مى‌دويدند تا او را گرفته نزد نمرود آوردند.