تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَراغَ عَلَيْهِمْ ضَرْباً بِالْيَمِينِ (93) بعد از آن تبر برداشت: فَراغَ عَلَيْهِمْ‌: پس به پنهانى ميل کرد بر سر بتان و بزد بر سر ايشان، ضَرْباً بِالْيَمِينِ‌: زدنى به دست راست که قوت او بيشتر است از دست چپ. نزد بعضى به قوت تمام تبر را بر آنها زد يا به سبب سوگندى که خورده بود (لَأَکِيدَنَّ أَصْنامَکُمْ) «1» تمام بتها را که هفتاد و دو بودند درهم شکست و قطعه قطعه نمود «1» انبياء/ 57. جلد 11 - صفحه 137 مگر بت بزرگ که از طلا و ياقوت در چشمش نهاده بودند و تبر را بر دوش او نهاد.