تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهارِ وَ اکْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (72)
ترجمه
و گفتند گروهى از اهل کتاب ايمان آوريد بآنچه فرستاده شده بر آنانکه ايمان آوردند اول روز و کافر شويد آخر روز شايد ايشان بازگردند..
تفسير
اهل کتاب گفتند چند نفرى از ما خوب است ايمان بياورند بقرآن در اول روز بحسب ظاهر و در آخر روز کافر شوند تا مسلمانان در دين خودشان متزلزل شوند باين خيال که لابد اينها يک خللى ديدند در اين دين و کتاب که صبح ايمان آوردند و عصر برگشتند و قمى از حضرت باقر (ع) روايت نموده که پيغمبر (ص) وقتى وارد مدينه شد بجانب بيت المقدس نماز ميگذارد تا آنکه يکروز نماز صبح را بجانب بيت المقدس گذارده بود و نماز ظهر را مأمور شد از جانب خداوند که بجانب کعبه بگذارد آنوقت يهود گفتند ايمان بياوريد بآنچه نازل شده بود بر محمد اول روز که نماز بجانب بيت المقدس باشد و کافر شويد بآنچه نازل شد آخر روز که نماز بجانب کعبه باشد شايد آنها باز رجوع کنند بقبله ما حقير عرض مىکنم معنى اول که ظاهرا از ابن عباس نقل شده با اين معنى منافات ندارد زيرا که ممکن است هر دو واقع شده باشد.