«راغ» به معناى رفتن به سوى چيزى دور از چشم مردم است. «يَزِفُّونَ» به معناى حرکت با سرعت و شتاب است و «زفاف»، مراسم بردن عروس است همراه با نشاط و هيجان.
چون ابراهيم سوگند ياد کرده بود که براى بتها تدبيرى بينديشد، «تَاللَّهِ لَأَکِيدَنَّ أَصْنامَکُمْ» «1» همين که ديد استدلال و موعظه اثر نکرد، به آن سوگند عمل کرد و يک تنه همهى بتها را شکست. «فَراغَ عَلَيْهِمْ ضَرْباً بِالْيَمِينِ»
خداوند نيز ابراهيم را به وفادارى ستود. «إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى» «2»