تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) وَ قال‌َ إِنِّي‌ ذاهِب‌ٌ إِلي‌ رَبِّي‌ سَيَهدِين‌ِ (99) و فرمود ‌من‌ ‌از‌ ميان‌ ‌شما‌ بيرون‌ ميروم‌ و متوجه‌ بپروردگار ‌خود‌ ميشوم‌ زود ‌باشد‌ ‌که‌ مرا راهنمايي‌ کند. ‌که‌ مفاد آيه شريفه‌ وَ نَجَّيناه‌ُ وَ لُوطاً إِلَي‌ الأَرض‌ِ الَّتِي‌ بارَکنا فِيها لِلعالَمِين‌َ ‌است‌ انبياء آيه 71 حديث‌ مفصلي‌ ‌از‌ کافي‌ کليني‌ روايت‌ ‌شده‌ درباره رفتن‌ حضرت‌ ابراهيم‌ خلاصه ‌آن‌ قريب‌ باين‌ مفاد ‌است‌ ‌که‌ حضرت‌ ابراهيم‌ دختر خاله‌ ‌خود‌ ساره‌ ‌که‌ خواهر لوط ‌بود‌ ازدواج‌ نمود و ساره‌ بسيار زيبا و خوش‌ سيما ‌بود‌ و ماليه زياد ‌از‌ گوسفندان‌ و ‌غير‌ ‌آنها‌ داشت‌ و حضرت‌ ابراهيم‌ نظر ‌به‌ اينکه‌ نتوانست‌ ‌در‌ ميانه مشرکين‌ بماند و مشاهده افعال‌ ‌آنها‌ ‌را‌ بکند و ‌در‌ مقام‌ اذيت‌ باو بودند هجرت‌ کرد ‌با‌ لوط و ساره‌ بطرف‌ بيت‌ المقدس‌ و صندوقي‌ ترتيب‌ داد و ساره‌ ‌را‌ ‌در‌ ‌آن‌ صندوق‌ گذارد ‌که‌ کسي‌ بجمال‌ ‌او‌ نگاه‌ نکند ‌از‌ روي‌ غيرت‌ بعکس‌ بسياري‌ امروزه‌ ‌که‌ دست‌ خانم‌ ‌خود‌ ‌را‌ مکشوفه‌ ‌در‌ منظر هزارها درمياورند و افتخار ميکنند ‌که‌ ‌اينکه‌ خانم‌ منست‌ و چون‌ وارد شدند ‌در‌ بيت‌ المقدس‌ حکومت‌ بيت‌ المقدس‌ ‌آنها‌ ‌را‌ گرفت‌ و پرسيد ‌در‌ ‌اينکه‌ صندوق‌ چيست‌ حضرت‌ ابراهيم‌ امتناع‌ کرد ‌از‌ باز کردن‌ صندوق‌ ‌آنها‌ ‌را‌ فرستاد شام‌ نزد سلطان‌ سلطان‌ خواست‌ درب‌ صندوق‌ ‌را‌ باز کند حضرت‌ ابراهيم‌ آنچه‌ کرد اجابت‌ نکرد و درب‌ صندوق‌ ‌را‌ باز کرد ديد زني‌ ‌در‌ صندوق‌ ‌است‌ پرسيد ‌گفت‌ ‌اينکه‌ عيال‌ ‌من‌ و دختر خاله ‌من‌ ‌است‌ و ‌در‌ صندوق‌ گذاردم‌ ‌که‌ کسي‌ توجه‌ باو نکند سلطان‌ دست‌ دراز کرد رو ‌به‌ ‌او‌ دستش‌ خشک‌ شد اصرار کرد حضرت‌ ابراهيم‌ دعا کرد رفع‌ شد دفعه ثانيه‌ خواست‌ باز خشک‌ شد باز الحاح‌ کرد بدعاء ابراهيم‌ برگشت‌ خيلي‌ ‌به‌ ابراهيم‌ احترام‌ گذاشت‌ و يک‌ کنيز بسيار زيبايي‌ بخشيد بساره‌ ‌که‌ هاجر ‌باشد‌ و ابراهيم‌ ‌را‌ مرخص‌ کرد ‌که‌ ‌هر‌ کجا مايل‌ ‌است‌ تشريف‌ ببرد و ‌خود‌ ملک‌ همراه‌ ابراهيم‌ آمد وحي‌ رسيد بابراهيم‌ ‌که‌ مقدم‌ ‌بر‌ ملک‌ نرود ابراهيم‌ توقف‌ کرد ‌تا‌ ملک‌ رسيد ‌او‌ ‌را‌ مقدم‌ داشت‌ سبب‌ پرسيد فرمود خداي‌ ‌من‌ بمن‌ چنين‌ وحي‌ فرستاده‌ همين‌ سبب‌ جلد 15 - صفحه 175 شد ‌که‌ ايمان‌ آورد و ابراهيم‌ رفت‌ بطرف‌ شام‌ حضرت‌ لوط ‌را‌ فرستاد ‌در‌ يک‌ صغ‌ ‌از‌ شامات‌ ‌براي‌ دعوت‌ و ‌خود‌ رفت‌ ‌در‌ يک‌ صغ‌ ديگر و ‌بود‌ ‌تا‌ سن‌ پيري‌ ‌هم‌ خودش‌ و ‌هم‌ ساره‌ بساره‌ فرمود ‌ما عمرمان‌ باخر رسيده‌ و فرزندي‌ پيدا نکرديم‌ و ‌شما‌ ‌هم‌ عقيم‌ بودي‌ ممکن‌ ‌است‌ هاجر ‌را‌ بمن‌ ببخشي‌ شايد ‌از‌ ‌او‌ فرزندي‌ پيدا شود ساره‌ هاجر ‌را‌ بخشيد ابراهيم‌ دعا کرد.

آیات این صفحه