اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
رَب‌ِّ هَب لِي مِن‌َ الصّالِحِين‌َ (100) فَبَشَّرناه‌ُ بِغُلام‌ٍ حَلِيم‌ٍ (101)
ابراهيم از هاجر اسمعيل را آورد ساره بسيار غمنده شد خداوند موقعي که ملائکه را فرستاد براي اهلاک قوم لوط آمدند نزد ابراهيم و بشارت اسحق را دادند که از ساره بوجود ميايد ساره بصورت زد که خداوند ميفرمايد وَ بَشَّرُوه‌ُ بِغُلام‌ٍ عَلِيم‌ٍ فَأَقبَلَت‌ِ امرَأَتُه‌ُ فِي صَرَّةٍ فَصَکَّت وَجهَها وَ قالَت عَجُوزٌ عَقِيم‌ٌ و الذاريات آيه 29 و نيز ميفرمايد وَ امرَأَتُه‌ُ قائِمَةٌ فَضَحِکَت فَبَشَّرناها بِإِسحاق‌َ وَ مِن وَراءِ إِسحاق‌َ يَعقُوب‌َ قالَت يا وَيلَتي أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعلِي شَيخاً إِن‌َّ هذا لَشَي‌ءٌ عَجِيب‌ٌ هود آيه 74 و 75.
خداوند اسحق را عنايت فرمود که شرحش بيان شد و اسمعيل پنج سال بزرگتر از اسحق بود دارد يک روز اسحق در دامن ابراهيم نشسته بود اسمعيل وارد شد آمد دست اسحق را گرفت بلند کرد و خود در دامن ابراهيم نشست اينکه امر بر ساره خيلي ناگوار شد بابراهيم گفت اينکه اسمعيل را با مادرش ببر يک جايي که از من دور باشند و من آنها را نبينم طاقت نميآورم خطاب شد به ابراهيم که خواهش ساره را اجابت کن حضرت ابراهيم براي تشرف به بيت اللّه- الحرام اسمعيل و هاجر را آورد مکه و در زمين مکه جنب کعبه معظمه گذارد و رفت و چون مامور باعمال حج بود آمد براي اعمال حج و با اسمعيل مشغول اعمال حج شدند.