1- دشمنان اسلام، در توطئه‌هاى خود سفارش به پنهان کارى مى‌کنند و به غير خود نيز اعتمادى ندارند. «لا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَکُمْ» يکى از معانى ايمان، اعتماد و اطمينان است.
2- هدايت الهى، يک جريان مستمر در طول تاريخ بوده است و اختصاص به قوم خاصّى ندارد. «إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّهِ»
جلد 1 - صفحه 542
3- تعصّب و خودبرتربينى، يکى از آفت‌هاى ديندارى است. «إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَکُمْ»
4- الطاف پروردگار، در انحصار گروه خاصّى نيست. نبوّت و هدايت، فضل الهى است که به هرکس بخواهد مى‌دهد. «إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ»
5- گزينش پيامبران از سوى خداوند، بر اساس علم اوست. «واسِعٌ عَلِيمٌ»