1- در مورد مخالفانِ نيز، انصاف را مراعات کنيد و همه را خائن ندانيد. «مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ ... يُؤَدِّهِ إِلَيْکَ»
2- امانتدارى، ملاکى براى ارزشيابى افراد است. «يُؤَدِّهِ ... لا يُؤَدِّهِ»
3- ارزشهاى اخلاقى، ثبات دارند. حفظ امانت، در نزد همه نيکو و خيانت در آن، نسبت به هر کسى باشد زشت است. ردّ امانت، يک ارزش است، گرچه از مخالفان باشد. «يُؤَدِّهِ ... لا يُؤَدِّهِ»
4- قيام و استقامت، براى گرفتن حقّ لازم است. «لا يُؤَدِّهِ إِلَيْکَ إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً»
5- استثمار، استحمار و نژادپرستى، ممنوع است. «لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ»
6- يهوديان و مسيحيان، خود را انديشمند و مسلمانان را بىسواد و امّى مىپنداشتند. «لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ»
7- بالاتر از گناه، توجيه گناه است. اهل کتاب اموال مردم را به ناحق مىخوردند و مىگفتند: خداوند به اين کار راضى است. «يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ»