اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذ قال‌َ لِقَومِه‌ِ أَ لا تَتَّقُون‌َ (124)
زماني که فرمود از براي قوم خود چرا متقي نميشويد و تقوي پيدا نميکنيد.
قومش که جماعتي از بني اسرائيل بودند مشرک و بت‌پرست بودند و بتي داشتند از طلا و نام او را بعل گذارده بودند و بعل بمعني بزرگ است و لذا زوج را بعل ميگويند و در حديث است
جهاد المرأة حسن التبعل
يعني شوهر داري.
إِذ قال‌َ لِقَومِه‌ِ أَ لا تَتَّقُون‌َ تقواي آنها پرهيز از بت پرستيست که رأس تقوي توحيد است که در هيچ امري شريک بر خدا قرار ندهند توحيد ذاتي و صفاتي و افعالي و عبادتي و نظري که مفاد کلمه لا اله الا اللّه است و گفتيم اينکه کلمه طيبه سه دلالت دارد مطابقي التزامي اقتضايي مطابقي توحيد عبادتيست که معني اله است يعني غير او را آلهه قرار ندهيد و نپرستيد مثل بتها و گاو و گوساله و آتش و خورشيد و ماه و کواکب حتي عيسي پرست نباشيد انبياء و ائمه و ملائکه و جن و انس را پرستش نکنيد. التزامي لازمه توحيد عبادتي ساير اقسام توحيد است ذاتي صفاتي افعالي نظري اقتضايي اينکه توحيد ذاتي اقتضاء ميکند اطاعة جميع اوامر الهي را و ترک مخالفت و معصيت او را و تصديق جميع فرمايشات او را و تصديق جميع انبياء و رسل و اولياء او را.