تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
اللَّهَ رَبَّکُمْ وَ رَبَّ آبائِکُمُ الْأَوَّلِينَ (126)
اللَّهَ رَبَّکُمْ: (بنابر بدليت يعنى) پرستش نمى‌نمائيد خداى را که پروردگار شما است، وَ رَبَّ آبائِکُمُ الْأَوَّلِينَ: و پروردگار پدران پيشين شما، و چون خالق شما و آبا و اجداد شما او است، پس به پرستش او قيام نمائيد و از عبادت غير او دست بداريد.