اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذ أَبَق‌َ إِلَي الفُلک‌ِ المَشحُون‌ِ (140)
ياد کن زماني که يونس گريخت و فرار کرد بسوي کشتي که مشحون و مملو از جمعيت بود.
چون در کشتي سوار شد ماهي عظيمي که تعبير بنهنگ ميکنيم جلو کشتي را گرفت آن طرفي که يونس نشسته بود يونس بطرف ديگر رفت نهنگ هم بآن طرف آمد ناخداي کشتي گفت اينکه نهنگ کشتي را غرق ميکند مگر اينکه يک نفر را در دهان او اندازيم تا بقيه سالم بمانند چند مرتبه قرعه زدند بنام يونس درآمد يونس يا خودش را در دريا انداخت يا او را انداختند نهنگ او را بلعيد و رفت و کشتي سالم رد شد که ميفرمايد:
193