تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَ هُوَ سَقِيمٌ «145» وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ «146» وَ أَرْسَلْناهُ إِلى‌ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ «147» پس او را در حالى که بيمار بود به زمين خشکى افکنديم. و بر او بته‌اى از کدو رويانديم. و او را (پس از بهبودى) به سوى يکصد هزار نفر بلکه يا بيش‌تر فرستاديم.