نکته‌های تفسیر نور

«نبذ» به معناى پرتاب و افکندن و «عراء» به معناى سرزمين بى گياه است. کلمه‌ى «شجر» هم به درخت گفته مى‌شود و هم به بوته. «يَقْطِينٍ» به معناى کدو است که برگ آن مايه‌ى درمان کوفتگى و حشره زدايى است. عدد در قرآن، گاهى مورد توجّه خاص است، نظير آيه‌ى‌ «وَ لَيالٍ عَشْرٍ» «2» که مراد ده شب است نه کم‌تر و نه بيش‌تر. «1». انبياء، 87. «2». فجر، 2. جلد 8 - صفحه 63 گاهى مراد از عدد، کثرت است. نظير آيه‌ى: «لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ» «1» بعضى يهوديان علاقه دارند هزار سال عمر کنند که مراد از هزار، کثرت است. گاهى نيز عدد در قرآن به صورت تقريبى به کار رفته است، نظير آيه‌ى مورد بحث که مى‌فرمايد: قوم يونس صد هزار يا بيش‌تر بودند. «مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ» در حديثى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم که حضرت يونس چند روزى در شکم ماهى محبوس بود، موهاى او ريخته و پوست بدنش نازک شده بود. بعد از خروج از شکم ماهى، بته‌ى کدو را مى‌مکيد و از سايه آن استفاده مى‌کرد. «2» خداوند چهار پيامبر را حفظ کرد: موسى و يوسف را کنار آب، نوح را روى آب و يونس را زير آب. «فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ‌ ... فَنَبَذْناهُ»