پیام‌های تفسیر نور

1- ملامت، نبايد مانع محبت باشد. يونس ملامت و تنبيه شد، ولى باز هم مورد عنايات ويژه خداوند قرار گرفت. وَ هُوَ مُلِيمٌ‌، أَنْبَتْنا، أَرْسَلْناهُ‌ ... 2- از داروهاى گياهى غافل نشويم. «شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ» 3- روياندن کدو در زمين خالى از گياه «العراء» از نشانه‌هاى قدرت و امداد الهى است. أَنْبَتْنا ... شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ‌ 4- در مديريّت، به جاى دفع نيروها آن‌ها را بازسازى کنيم و دوباره به کار گيريم. «وَ أَرْسَلْناهُ إِلى‌ مِائَةِ أَلْفٍ» 5- محدوده‌ى بعثت انبيا به انتخاب و فرمان خداست. (بعضى بر همه‌ى مردم مبعوث مى‌شوند و بعضى بر يک منطقه خاص). «وَ أَرْسَلْناهُ إِلى‌ مِائَةِ أَلْفٍ» 6- دعا و تسبيح يونس عليه السلام سبب برخوردارى از لطف و امداد خداوند شد. مِنَ الْمُسَبِّحِينَ‌ ... أَنْبَتْنا عَلَيْهِ‌ ... 7- فرار، دليل برنگشتن نمى‌شود. يونس فرار کرده بود امّا به همان قوم خود «1». بقره، 96. «2». تفاسير قمى و نورالثقلين. جلد 8 - صفحه 64 بازگشت و رسالت خود را ارائه داد. (آرى گاهى انسان قهر مى‌کند، استعفا مى‌دهد يا همسرش را طلاق مى‌دهد ولى همين که ديد مصلحت در برگشتن است بايد برگردد.) أَبَقَ إِلَى الْفُلْکِ‌ ... أَرْسَلْناهُ إِلى‌ مِائَةِ أَلْفٍ‌ 8- توبه از گذشته زمينه‌ى کاميابى در آينده است. قوم يونس توبه کردند و خداوند قهر خود را باز گرفت و آنان را کامياب ساخت. «فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ»