پیام‌های تفسیر نور

1- انسانى که از منطق و برهان جدا شد، هر خرافه و تهمتى را به هر کس بخواهد نسبت مى‌دهد تا آنجا که براى خداوند همسرى از جنس جنّ مى‌پندارد. جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ ... 2- جن موجودى است عاقل و مکلّف و به معاد و حضور در پيشگاه عدل الهى براى بازپرسى معتقد است. «عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ» 3- همه در پيشگاه خدا بازجويى خواهند شد و خداوند با هيچ کس فاميل نيست. اگر جن با خداوند نسبت مى‌داشت براى کيفر و حساب نزد خدا احضار نمى‌شد. «إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ» 4- هر کجا سخنى خرافه در مورد خداوند پيش آمد، با کلمه‌ «سُبْحانَ اللَّهِ» ذات الهى را منزه داريد. وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ‌ ... سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ‌ جلد 8 - صفحه 67 5- هر کجا سخنى از گمراهان و منحرفان پيش آمد، حسابِ بندگان پاک را جدا کنيد. (در اين سوره بارها جمله‌ى‌ «إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ» تکرار شده است). 6- تمامى انسان‌ها به جز بندگان برگزيده خداوند از توصيف شايسته‌ى او ناتوانند. «سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»