تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِلاَّ مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ (163) إِلَّا مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ‌: مگر آن کسى که او در آينده است به آتش سوزان، يعنى شما و معبودان شما هيچکدام نمى‌توانيد که اغواى بندگان کنيد بر خدا به اين وجه که بر او غالب شويد و بندگان او را از دين او برگردانيد مگر جماعتى که علم الهى تعلق گرفته باشد که به سوء اختيار خودشان مرتد شوند و بر صفت کفر بميرند و به جهنم روند. تنبيه: اين مطلب ثابت شده که علم الهى به کفر و عصيان بندگان، موجب کفر و عصيان آنان نگردد، بلکه سوء اختيار ايشان کفر و عصيان را سبب مى‌باشد؛ و البته شخص عاقل فهيم حکم نمايد به آنکه علم سبحانى مدخليت ندارد در فعل بندگان؛ علم ازلى علت عصيان کردن، در نزد حکيم غايت جهل بود.